Öncelikle blog yazılarımın başlangıcı olcak ilk mesaj için,ilk cümleyi yazmış oluyorum (görüldüğü üzere) ve bu cümlenin ne kadar uzayacağını görmeden hemen konuyu değiştiriyorum ki siz daha ilk dakikadan sıkılıp bana sövmeyin sonra...
Garip ama (belki hiç değil) hergün tekrardan doğuyor gibi hissediyorum,yenilenmiş bir beden,sakin bir kafa,dünküyü unutmuş biri gibi...belki de unutmaya çalışmışımdır,ara ara geçmişi hatırlayıp,o burukluk hissini,yaptığın embesil derece de davranışları hatırlıyorsun.Geçmiş,geleceğin temellerini atar genelde ama tam olarak nasıl bir temeli barındırıyoruz çok göreceli bir durum,aynen pisa kulesi gibi yan yatıyoruz bir çok zaman.. ama hayata karşı direniyoruz her ne kadar yan yatsakta...Kendi kendimizin mimarı oluyoruz zamanla,bazen dışarıdan mimarlar destek veriyor bizlere,kusurlarımızı örtbas etmeye çalışıyorlar...
Gene aklım karışık,tek yöne odaklanamıyorum.. bir şey düşünürken aklımın başka yerlerde olması ilginç gelmiyor artık...Galiba başlangıç çizgim için çok yönlü düşünmek iyi olcak.
-
